انصاریان
سوگند به ستاره هنگامی که [برای غروب کردن در کرانه افق] افتد؛
آیتی
قسم به آن ستاره چون پنهان شد،
بهرامپور
سوگند به [آن] ستاره وقتى كه فرو افتد
فولادوند
سوگند به اختر [= قرآن] چون فرود مىآيد،
الهی قمشهای
قسم به ستاره چون فرود آید.
خرمشاهی
سوگند به ثريا چون فرو گرايد
معزی
سوگند به ستاره گاهی که فرود آید
مجتبوی
سوگند به ستاره چون فرو شود.
صادقی
سوگند به اختر فروزان[:قرآن و آورندهاش] آن هنگام که فرود آمد؛
شاکر (انگلیسی)
I swear by the star when it goes down.