انصاریان
و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران
بهرامپور
و با سائل خشونت مكن و مران
الهی قمشهای
و فقیر و گدای سائل را به زجر مران.
خرمشاهی
و بر خواهنده بانگ مزن [و او را مران]
معزی
و اما دریوزه را پس نران (یا نهیب نزن)
مجتبوی
و خواهنده- سائل نيازمند- را بانگ مزن و مران.
صادقی
و اما سائل را پس (هرگز) بانگ مزن.
شاکر (انگلیسی)
And as for him who asks, do not chide (him),