انصاریان
در میان خودشان پنهانی و بسیار آهسته می گویند: که [در برزخ] جز ده روز درنگ نکرده اید.
آیتی
آهسته با هم سخن مىگويند كه ده روز بيش نيارميدهايد.
بهرامپور
ميان خود آهسته با هم مىگويند: شما در دنيا جز ده روز به سر نبردهايد
فولادوند
ميان خود به طور پنهانى با يكديگر مىگويند: «شما [در دنيا] جز ده [روز، بيش] نماندهايد.»
الهی قمشهای
و آنها (از هول و هراس آن روز) با یکدیگر آهسته زیر لب گویند که (ای افسوس) ده روزی بیش (در زندگی دنیا) درنگ نکردید (و نعمت ابدی بهشت را برای دنیای فانی از دست بدادید).
خرمشاهی
آهسته در ميان خود سخن گويند كه جز ده روز [در دنيا] به سر نبردهايد
معزی
آهسته گویند میان خود را نماندید مگر ده روز
مجتبوی
ميان خود راز همى گويند كه شما جز ده روز- در دنيا- درنگ نكردهايد.
صادقی
میان خود، پنهانی با یکدیگر میگویند: «پیش از این (در برزخ) بیش از ده روز نماندهاید.»
شاکر (انگلیسی)
They shall consult together secretly: You did tarry but ten (centuries).