انصاریان
برای آنکه رزق و روزی بندگان باشد، و نیز به وسیله آن آب سرزمین مرده را زنده کردیم؛ و بیرون آمدنشان [پس از مرگ از خاک گور برای ورود به قیامت] این گونه است.
آیتی
تا رزق بندگان باشد و بدان آب، سرزمين مرده را زنده كرديم. برآمدن از گور نيز چنين است.
بهرامپور
تا روزى بندگان باشد، و با آن [آب] سرزمين مرده را زنده كرديم. خروج [از قبرها] نيز چنين است
فولادوند
[اينها همه] براى روزىِ بندگان [من] است، و با آن [آب] سرزمين مردهاى را زنده گردانيديم؛ رستاخيز [نيز] چنين است.
الهی قمشهای
اینها را رزق بندگان قرار دادیم و به باران زمین مرده را زنده ساختیم (تا خلق بدانند که) همچنین پس از مرگ سر از خاک بیرون میکنند.
خرمشاهی
تا روزى بندگان باشد، و بدان سرزمينى پژمرده را زنده كرديم، رستاخيز هم همينگونه است
معزی
روزیی برای بندگان و زنده ساختیم بدان شهری مُرده را چنین است برون آمدن
مجتبوی
تا روزى بندگان باشد و بدان [آب] سرزمين مرده را زنده كرديم. همچنين است بيرونآمدن [از گور].
صادقی
حال آنکه (اینها همه) برای روزی بندگان (من) است. و با آن (آب) سرزمین مردهای را زنده گردانیدیم. بیرون شدن مردگان (نیز) بدانگونه است.
شاکر (انگلیسی)
A sustenance for the servants, and We give life thereby to a dead land; thus is the rising.