انصاریان
و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛
آیتی
و روز را گاه طلب معيشت.
بهرامپور
و روز را براى كسب و كار ساختيم
فولادوند
و روز را [براى] معاش [شما] نهاديم.
الهی قمشهای
و روز روشن را برای تحصیل معاش آنان مقرر داشتیم.
خرمشاهی
و روز را وقت تلاش معاش قرار دادهايم
معزی
و گردانیدیم روز را روزیگهی
مجتبوی
و روز را هنگام جستن مايه و اسباب زندگانى- وقت كار و كوشش شما- كرديم.
صادقی
و روز را (برای) معاش (شما) نهادیم.
شاکر (انگلیسی)
And We made the day for seeking livelihood.