انصاریان
این [سختیِ عذاب] به سبب این است که چون خدا به یگانگی [و بدون معبودانتان] خوانده می شد [یگانگی اش] را انکار می کردید، و اگر برای او شریک و همتایی قرار داده می شد، باور می کردید؛ پس [اکنون] داوری، ویژه خدای والامرتبه و بزرگ است.
آیتی
اين عذاب بدان سبب است كه چون خدا را به يكتايى مىخواندند شما انكار مىكرديد، و اگر براى او شريكى قرار مىدادند شما به آن شريك ايمان مىآورديد. پس، فرمان، فرمان خداى بلندمرتبه بزرگ است.
بهرامپور
اين [كيفر] براى آن است كه چون خدا به تنهايى خوانده مىشد، انكار مىكرديد، و چون به او شرك آورده مىشد [به آن] ايمان مىآورديد. پس [امروز] حكم [در بارهى شما] از آن خداى والاى بزرگ است
فولادوند
اين [كيفر] از آن روى براى شماست كه چون خدا به تنهايى خوانده مىشد، كفر مىورزيديد؛ و چون به او شرك آورده مىشد، آن را باور مىكرديد. پس [امروز] فرمان از آن خداىِ والاىِ بزرگ است.
الهی قمشهای
(به آنها گویند) این عذاب برای آن است که شما چون خدا به یکتایی یاد میشد به او کافر میشدید و اگر بر او شریک میگرفتند ایمان میآوردید، پس اینک حکم (عفو و عقوبت شما) با خدای متعال بزرگوار است.
خرمشاهی
اين از آن است كه چون خداوند به تنهايى خوانده مىشد، كفر مىورزيديد و چون به او شركورزيده مىشد، ايمان مىآورديد، حال داورى با خداوند بلندمرتبه بزرگ است
معزی
این بدان است که هر گاه خوانده میشد خدا به تنهائی کفر میورزیدید و اگر شرکورزیده میشد بدو میگرویدید پس حکومت از آن خدای برتر بزرگ است
مجتبوی
اين [عذاب] براى آن است كه چون خدا به يگانگى خوانده مىشد شما كافر شديد، و اگر براى او انباز مىآوردند باور مىداشتيد، پس فرمان خداى والا و بزرگ راست.
صادقی
این (کیفر از آن جهت است) که چون خدا به راستی به تنهاییاش خوانده شود، کفر میورزید؛ و چون به او شرک آورده شود، ایمان میآورید. پس (امروز) فرمان از آنِ خدای بسی والای بزرگ است.
شاکر (انگلیسی)
That is because when Allah alone was called upon, you disbelieved, and when associates were given to Him, you believed; so judgment belongs to Allah, the High, the Great.