انصاریان
و اینکه ما یقین داریم که هرگز نمی توانیم خدا را در زمین عاجز و درمانده کنیم و هرگز نمی توانیم [با گریختن و فرار] از دسترس قدرت او بیرون رویم،
آیتی
ما مىدانيم كه خدا را در زمين ناتوان نمىكنيم و با گريختن نيز ناتوانش نسازيم.
بهرامپور
و ما اعتقاد داريم كه هرگز نمىتوانيم خدا را در زمين عاجز كنيم و هرگز نمىتوانيم با گريختن، او را عاجز كنيم
فولادوند
و ما مىدانيم كه هرگز نمىتوانيم در زمين خداى را به ستوه آوريم، و هرگز او را با گريز [خود] درمانده نتوانيم كرد
الهی قمشهای
و ما چنین دانستهایم که هرگز در زمین بر قدرت خدا غلبه و از محیط اقتدارش فرار نتوانیم کرد.
خرمشاهی
و ما يقين داشتيم كه هرگز در زمين از خداوند گزير و گريزى نداريم
معزی
و آنکه ما دانستیم که هرگز به عجز نیاریم خدا را در زمین و هرگز به عجزش نیاریم به گریختن
مجتبوی
و ما مىدانستيم كه هرگز خداى را در زمين ناتوان نتوانيم ساخت و با گريختن- از عذاب او- ناتوانش نتوانيم كرد
صادقی
«و اینکه ما گمان شایستهای داشتیم که هرگز نمیتوانیم در زمین خدای را به ستوه آوریم و هرگز او را با گریز(مان) درمانده نتوانیم کرد.»
شاکر (انگلیسی)
And that we know that we cannot escape Allah in the earth, nor can we escape Him by flight: