انصاریان
چون [که آن تهمت بزرگ را] زبان به زبان از یکدیگر می گرفتید و با دهان هایتان چیزی می گفتید که هیچ معرفت و شناختی به آن نداشتید و آن را [عملی] ناچیز و سبک می پنداشتید و در حالی که نزد خدا بزرگ بود.
آیتی
آنگاه كه آن سخن را از دهان يكديگر مىگرفتيد و چيزى بر زبان مىرانديد كه در باره آن هيچ نمىدانستيد و مىپنداشتيد كه كارى خرد است، و حال آنكه در نزد خدا كارى بزرگ بود.
بهرامپور
آنگاه كه آن [بهتان] را از زبان يكديگر مىگرفتيد و خبرى را كه بدان علم نداشتيد، دهان به دهان مىگفتيد و مىپنداشتيد كه كارى كوچك و ساده است، در حالى كه آن [امر] نزد خدا بسى بزرگ بود
فولادوند
آنگاه كه آن [بهتان] را از زبان يكديگر مىگرفتيد و با زبانهاى خود چيزى را كه بدان علم نداشتيد، مىگفتيد و مىپنداشتيد كه كارى سهل و ساده است با اينكه آن [امر] نزد خدا بس بزرگ بود.
الهی قمشهای
زیرا شما آن سخنان را از زبان یکدیگر تلقّی کرده و حرفی بر زبان میگفتید که علم به آن نداشتید و این کار را سهل و کوچک میپنداشتید در صورتی که نزد خدا (گناهی) بسیار بزرگ بود.
خرمشاهی
آنگاه كه از زبان همديگر فرا مىگرفتيدش و دهان به دهان چيزى را كه به آن علم نداشتيد، مىگفتيد و آن را آسان [و ساده] مىپنداشتيد، حال آنكه آن نزد خداوند سترگ است
معزی
هنگامی که فرامیگرفتیدش به زبانهای خود و میگفتید با دهانهای خویش آنچه نبودتان بدان علمی و میپنداشتیدش آسان حالی که آن است نزد خدا بزرگ
مجتبوی
آنگاه كه آن را به زبانهاتان فرا مىگرفتيد- زبان به زبان و بدون تحقيق در ميانتان مىگشت- و چيزى را با دهانهاتان مىگفتيد كه شما را هيچ دانشى بدان نبود، و آن را [سخنى كوچك و] آسان مىپنداشتيد و حال آنكه در نزد خداوند بزرگ است.
صادقی
چون آن (بهتان) را با زبانهاتان بس میپذیرید و با دهانهاتان چیزی را که برایتان به آن علمی نیست، میگویید و گمان میکنید که آن (کاری) سهل و ساده است، حال اینکه آن (بهتان) نزد خدا بس بزرگ است.
شاکر (انگلیسی)
When you received it with your tongues and spoke with your mouths what you had no knowledge of, and you deemed it an easy matter while with Allah it was grievous.