انصاریان
[ملازم بستر استراحت و خواب نیستند، بلکه] پهلوهایشان از خوابگاه هایشان دور می شود در حالی که همواره پروردگارشان را به علت بیم [از عذاب] و امید [به رحمت و پاداش] می خوانند و از آنچه آنان را روزی داده ایم، انفاق می کنند.
آیتی
از بستر خواب پهلو تهى مىكنند، پروردگارشان را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه به آنها دادهايم انفاق مىكنند.
بهرامپور
از بسترهاى خواب [براى عبادت شب] پهلو تهى مىكنند و پروردگارشان را با خوف و رجا مىخوانند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق مىكنند
فولادوند
پهلوهايشان از خوابگاهها جدا مىگردد [و] پروردگارشان را از روى بيم و طمع مىخوانند، و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىكنند.
الهی قمشهای
(شبها) پهلو از بستر خواب تهی کنند و با بیم و امید (و ناله اشتیاق در نماز شب) خدای خود را بخوانند و آنچه روزی آنها کردهایم (به مسکینان) انفاق کنند.
خرمشاهی
پهلوهايشان از بسترها جدا شود [و به نيايش شبانه برخيزند و] پروردگارشان را با بيم و اميد بخوانند و از آنچه روزيشان كردهايم ببخشند
معزی
دوری گزیند پهلوهای ایشان از خوابگاهها خوانند پروردگار خویش را بیمی و امیدی و از آنچه روزیشان دادیم ببخشند
مجتبوی
پهلوهاشان از بسترها [براى نماز شب] دور مىشود، پروردگار خويش را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىكنند.
صادقی
پهلوهایشان از خوابگاهها(شان) جدا میگردد حال آنکه پروردگارشان را از روی بیم و طمع میخوانند و از آنچه روزیشان دادیم انفاق میکنند.
شاکر (انگلیسی)
Their sides draw away from (their) beds, they call upon their Lord in fear and in hope, and they spend (benevolently) out of what We have given them.