انصاریان
و در اموالشان حقّی برای سائل تهیدست و محروم از معیشت بود.
آیتی
و در اموالشان براى سائل و محروم حقى بود.
بهرامپور
و در اموالشان سهمى براى سائل و محروم بود
فولادوند
و در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معين] بود.
الهی قمشهای
و در اموالشان بر فقیر سائل و محروم حقّی منظور میداشتند.
خرمشاهی
و در اموالشان سهمى براى سائل و محروم بود
معزی
و در مالهای ایشان بهرهای برای دریوزه و بینوا بود
مجتبوی
در مالهاشان براى خواهنده نيازمند و تنگروزى بىبهره حقى بود- زكات و صدقه-.
صادقی
و در اموالشان برای سائل و محروم، حقّی (معلوم) است.
شاکر (انگلیسی)
And in their property was a portion due to him who begs and to him who is denied (good).