انصاریان
و توحید و یکتاپرستی را در نسل های بعد از خود حقیقتی پایدار قرار داد، باشد که آنان [به سوی توحید] بازگردند؛
آیتی
و اين سخن را در فرزندان خود سخنى پاينده كرد، باشد كه به خدا باز گردند.
بهرامپور
و اين [سخن يكتاپرستى] را در نسل او سخنى ماندگار قرار داد، باشد كه [به سوى خدا] بازگردند
فولادوند
و او آن را در پى خود سخنى جاويدان كرد، باشد كه آنان [به توحيد] بازگردند.
الهی قمشهای
و خدا این خدا پرستی را در همه ذرّیّت او تا قیامت کلمه باقی گردانید، باشد که (همه فرزندانش به خدای یکتا) رجوع کنند.
خرمشاهی
و آن [انديشه توحيد] را سخنى ماندگار در ميان احفاد او قرار داد، باشد كه به راه آيند
معزی
و گردانید آن را سخنی پایدار از پس خویش (یا در نژاد خویش) شاید ایشان بازگردند
مجتبوی
و آن- يعنى كلمه توحيد- را در فرزندان خود سخنى پاينده كرد تا شايد [قومش و ديگر مشركان از شرك به دين توحيد و خدا پرستى] باز گردند.
صادقی
و آن (فطرت توحیدی) را در پی بازماندگانش کلمهای استوار ]: درست و ثابت[ قرار داد، شاید آنان (به خدا) بازگردند.
شاکر (انگلیسی)
And he made it a word to continue in his posterity that they may return.