انصاریان
گفت: همانا پادشاهان هنگامی که [با ابزار، ادوات جنگی و سپاهی رزمی] وارد شهری می شوند، آن را تباه می کنند و عزیزان اهلش را به ذلت و خواری می نشانند و [آنان] همواره چنین می کنند!
آیتی
زن گفت: پادشاهان چون به قريهاى درآيند، تباهش مىكنند و عزيزانش را ذليل مىسازند. آرى چنين كنند.
بهرامپور
[ملكه] گفت: پادشاهان چون به شهرى در آيند، آن را تباه و عزيزانش را خوار مىگردانند و اين گونه عمل مىكنند
فولادوند
[ملكه] گفت: «پادشاهان چون به شهرى درآيند، آن را تباه و عزيزانش را خوار مىگردانند، و اين گونه مىكنند.»
الهی قمشهای
بلقیس گفت: پادشاهان چون به دیاری حمله آرند آن کشور را ویران سازند و عزیزترین اشخاص مملکت را ذلیلترین افراد گیرند و رسم و سیاستشان بر این کار خواهد بود.
خرمشاهی
[بلقيس] گفت همانا پادشاهان چون به شهرى درآيند، آن را به تباهى كشند و گرانقدران اهلش را بىمقدار گردانند، و اينگونه عمل كنند
معزی
گفت آن زن همانا شهان هرگاه به کشوری درآیند تباهش کنند و بگردانند مهتران مردمش را کهتران و بدینسان کار کنند
مجتبوی
گفت: پادشاهان هر گاه به آبادى و شهرى در آيند تباهش كنند و عزيزان مردم آن را خوار گردانند. [آرى] و چنين مىكنند.
صادقی
(ملکه) گفت: «همواره پادشاهان چون به مجتمعی درآیند، آن را تباه و بیمقدار و عزیزانش را خوار میگردانند و همینگونه (ویرانی) میکنند.»
شاکر (انگلیسی)
She said: Surely the kings, when they enter a town, ruin it and make the noblest of its people to be low, and thus they (always) do;