انصاریان
و نماز و دعایشان در کنار خانه [خدا] چیزی جز سوت کشیدن و کف زدن نبود، پس به کیفر کفری که همواره می ورزیدید، عذاب [دنیا و آخرت را] بچشید.
آیتی
و دعايشان در نزد خانه كعبه جز صفير كشيدن و دستزدن هيچ نبود. پس به پاداش انكارتان عذاب را بچشيد.
بهرامپور
و نماز ايشان در كنار خانه خدا جز سوت كشيدن و كف زدن نبود پس به سزاى انكارتان عذاب را بچشيد
فولادوند
و نمازشان در خانه [خدا] جز سوت كشيدن و كف زدن نبود. پس به سزاى آنكه كفر مىورزيديد، اين عذاب را بچشيد!
الهی قمشهای
و نماز آنها در خانه کعبه جز صفیر و کفزدنی (که خلق را از خانه خدا منع میکند) چیزی دیگر نیست، پس (در آخرت به آنها خطاب شود) بچشید طعم عذاب را به کیفر آنکه به خدا کافر بودید.
خرمشاهی
و [اينان كسانى هستند كه] نمازشان در پيرامون خانه كعبه جز سوت زدن و دستافشانى نيست، پس عذاب [الهى] را به خاطر كفرورزيدنتان بچشيد
معزی
و نبود نمازشان نزد خانه جز صفیر و دستکزدنی پس بچشید عذاب را بدانچه بودید کفر میورزیدید
مجتبوی
و نماز و دعاى آنان به نزد آن خانه جز سوتكشيدن و دستزدن نيست، پس عذاب را به سزاى آنكه كفر مىورزيديد بچشيد.
صادقی
و نمازشان نزد خانه(ی خدا) جز سوت کشیدن و کف زدن نبود: «پس به آن چه کفر میورزیدهاید، این عذاب را بچشید.»
شاکر (انگلیسی)
And their prayer before the House is nothing but whistling and clapping of hands; taste then the chastisement, for you disbelieved.