انصاریان
و هرگاه به مردم رحمتی [چون نعمت، ثروت، اولاد و امنیت] بچشانیم به آن شادمان می شوند، و چون به سبب گناهانی که مرتکب شده اند آسیب و گزندی به آنان رسد، ناگهان ناامید می شوند.
آیتی
چون به مردم رحمتى بچشانيم، شادمان مىشوند؛ و چون به سبب كارهايى كه كردهاند رنجى به آنها رسد، ناگهان نوميد مىگردند.
بهرامپور
و چون به مردم رحمتى بچشانيم، بدان شاد مىگردند، و چون به [سزاى] آنچه دستهايشان پيش فرستاده زيانى به ايشان برسد، به ناگاه آنان [از رحمت حق] نوميد مىشوند
فولادوند
و چون مردم را رحمتى بچشانيم، بدان شاد مىگردند؛ و چون به [سزاى] آنچه دستاورد گذشته آنان است، صدمهاى به ايشان برسد، بناگاه نوميد مىشوند.
الهی قمشهای
و مردم (بر این عادتند که) هرگاه ما رحمتی به آنها چشانیم شاد شده و اگر رنج و بلایی از کرده خودشان ببینند در آن حال (به جای توبه به درگاه خدا، از رحمتش به کلی) نومید میشوند.
خرمشاهی
و چون به مردم رحمتى بچشانيم به آن شادمان شوند، و اگر به خاطر كار و كردار پيشينشان مكروهى به ايشان رسد، آنگاه است كه نوميد مىشوند
معزی
و هر گاه چشانیم مردم را رحمتی شادمان شوند بدان و اگر رسدشان بدیی بدانچه پیش فرستاد دستهاشان ناگاه ایشانند نومیدان
مجتبوی
و چون مردم را رحمتى- مِهر و آسايشى- بچشانيم بدان شادمان گردند، و اگر به سزاى آنچه دستهاى ايشان پيش فرستاده- كارهايى كه خود كردهاند- بدى و رنجى به آنان رسد ناگهان نوميد مىشوند.
صادقی
و هنگامی که مردم را رحمتی بچشانیم، بدان شاد(کام) میگردند؛ و چون به (سزای) آنچه با دستاوردشان پیش فرستادهاند، صدمهای بدیشان در رسد، به ناگاه نومید میشوند.
شاکر (انگلیسی)
And when We make people taste of mercy they rejoice in it, and if an evil befall them for what their hands have already wrought, lo! they are in despair.