انصاریان
آیا ندانسته ای که خدا ابری را [به آرامی] می راند، آن گاه میان [اجزای] آن پیوند برقرار می کند، سپس آن را انبوه و متراکم می سازد، پس می بینی که باران از لابلای آن بیرون می آید، و از آسمان از کوه هایی که در آن ابر یخ زده است، تگرگی فرو می ریزد، پس آسیب آن را به هر که بخواهد می رساند، و از هر که بخواهد برطرف می کند، نزدیک است درخشندگی برقش دیده ها را کور کند.
آیتی
آيا نديدهاى كه خدا ابرهايى را به آهستگى مىراند، آنگاه آنها را به هم مىپيوندد و ابرى انبوه پديد مىآورد و باران را بينى كه از خلال آن بيرون مىآيد. و از آسمان، از آن كوهها كه در آنجاست تگرگ مىفرستد و هر كه را خواهد با آن مىزند و از هر كه مىخواهد بازش مىدارد. روشنايى برقش نزديك باشد كه ديدگان را كور سازد.
بهرامپور
آيا نديدهاى كه خدا ابرهايى را مىراند، سپس ميان اجزاى آن پيوند مىدهد، آنگاه ابرى انبوه پديد مىآورد، پس باران را مىبينى كه از لاىبهلاى آن بيرون مىآيد؟ و از آسمان، از ابرهاى كوه پيكر كه در آن است تگرگى نازل مىكند، و هر كه را بخواهد با آن مىزن
فولادوند
آيا ندانستهاى كه خدا[ست كه] ابر را به آرامى مىراند، سپس ميان [اجزاء] آن پيوند مىدهد، آنگاه آن را متراكم مىسازد، پس دانههاى باران را مىبينى كه از خلال آن بيرون مىآيد، و [خداست كه] از آسمان از كوههايى [از ابر يخزده ]كه در آنجاست تگرگى فرو مىريزد؛ و هر كه را بخواهد بدان گزند مىرساند، و آن را از هر كه بخواهد باز مىدارد. نزديك است روشنىِ برقش چشمها را بِبَرَد.
الهی قمشهای
آیا ندیدی که خدا ابر را (از هر طرف) براند و به هم در پیوندد و باز انبوه و متراکم سازد آن گاه بنگری قطرات باران از میان ابر فرو ریزد؟ و نیز از آسمان، از کوههایی (از ابرهای منجمد شده) که در آن است تگرگ فرو بارد و زیان آن را به هر که خود خواهد برساند (و اشجار و کشتزار او را تباه گرداند) و آن را از هر که خواهد باز دارد (تا تگرگش زیان نرساند) و روشنی برق آن چنان بتابد که خواهد روشنی دیدهها را از بین ببرد.
خرمشاهی
آيا ندانستهاى كه خداوند ابرها را مىراند، سپس بين آنها را پيوند مىدهد، سپس درهم فشردهاش مىكند، آنگاه باران درشت را مىبينى كه از لابلاى آن بيرون مىآيد، و سپس از آسمان، از ابرى كه به كوه مىماند تگرگ فرو مىفرستد و به هر كس كه بخواهد آن را مىزند و از هر كس كه بخواهد بر مىگرداند، نزديك است كه درخشش برق آن، ديدگان را از بين ببرد
معزی
آیا نبینی که خدا براند ابری پس گردآورد میانش تا بگرداندش توده انباشته که بینی باران را برون آید از شکافهای آن و بفرستد از آسمان از کوههائی که در آنها است از تگرگ پس برساندش به هر که خواهد و بازگرداندش از هر که خواهد نزدیک است تابش برق آن ببرد دیدگان را
مجتبوی
آيا نديدهاى كه خداوند ابرها را [به بادها] مىراند سپس ميان [پارههاى] آن پيوند مىدهد، آنگاه آن را توده و انبوه مىكند، پس باران را بينى كه از ميان آن بيرون مىآيد، و از آسمان از كوههايى كه در آن است- انبوه ابرهاى منجمد شده- تگرگ مىفرستد و [زيان] آن را به هر كه خواهد مىرساند و از هر كه خواهد مىگرداند درخشندگى برقش نزديك است كه [روشنى] ديدگان را ببرد.
صادقی
آیا ندیدی [:ندانستی] که خدا ابر را (از بخار) میکَنَد (و) سپس میان (اجزای) آن پیوند میدهد. سپس آن را روی هم انباشته و متراکم میسازد. پس قطرههای نخستین باران را میبینی که از خلال آن بیرون میآید. و از آسمان از کوههایی (از یخ) که در آنجاست تگرگی فرو میریزد؛ پس هر کس را بخواهد با آن گزندی میرساند و آن را از هر که بخواهد باز میدارد. نزدیک است روشنی آذرخش، بلندای برقش دیدگان را بِبَرَد.
شاکر (انگلیسی)
Do you not see that Allah drives along the clouds, then gathers them together, then piles them up, so that you see the rain coming forth from their midst? And He sends down of the clouds that are (like) mountains wherein is hail, afflicting therewith whom He pleases and turning it away from whom He pleases; the flash of His lightning almost takes away the sight.