انصاریان
و آنان که وقتی انفاق می کنند، نه از حدّ معمول [و متعارف] می گذرند و نه تنگ می گیرند، و [انفاقشان] همواره میان این دو در حدّ اعتدال است.
آیتی
و آنان كه چون هزينه مىكنند اسراف نمىكنند و خِسّت نمىورزند بلكه ميان اين دو، راه اعتدال را مىگيرند.
بهرامپور
و كسانىاند كه چون انفاق و هزينه كنند، نه زيادهروى مىكنند و نه خسّت مىورزند، و ميان اين دو به راه اعتدال باشند
فولادوند
و كسانىاند كه چون انفاق كنند، نه ولخرجى مىكنند و نه تنگ مىگيرند، و ميان اين دو [روش] حد وسط را برمىگزينند.
الهی قمشهای
و آنان هستند که هنگام انفاق (به مسکینان) اسراف نکرده و بخل هم نورزند، بلکه احسان آنها در حد میانه و اعتدال باشد.
خرمشاهی
و كسانى كه چون انفاق كنند، اسراف نمىكنند و بخل نمىورزند و در ميان اين دو اعتدالى هست
معزی
و آنان که گاهی که انفاق کنند نه فزون روند و نه سخت گیرند و باشند میان این اندازهای
مجتبوی
و آنان كه چون هزينه كنند نه اسراف كنند و نه تنگ گيرند و ميان اين دو به راه اعتدال باشند.
صادقی
و کسانی که چون انفاق کنند، نه زیادهروی میکنند و نه تنگ میگیرند و (انفاقشان) میان این دو راستا و میانگین بوده است.
شاکر (انگلیسی)
And they who when they spend, are neither extravagant nor parsimonious, and (keep) between these the just mean.