انصاریان
که خدا آن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنان مسلط کرد و [اگر آنجا بودی] می دیدی که آنان مانند تنه های پوسیده و پوک درختان خرما روی زمین افتاده [و هلاک شده اند.]
آیتی
آن عذاب را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنان بگماشت. آن قوم را چون تنههاى پوسيده خرما مىديدى كه افتادهاند و مُردهاند.
بهرامپور
[خدا] آن را هفت شب و هشت روز پياپى بر آنها مسلط كرد، كه آن قوم را در آن به خاك افتاده مىديدى گويى آنها تنههاى تو خالى و فرو افتادهى نخلند
فولادوند
[كه خدا] آن را هفت شب و هشت روز پياپى بر آنان بگماشت: در آن [مدت] مردم را فرو افتاده مىديدى، گويى آنها تنههاى نخلهاى ميان تهىاند.
الهی قمشهای
که آن باد تند را خدا هفت شب و روز پی در پی بر آنها مسلط کرد که دیدی آن مردم گویی ساقه نخل خشکی بودند که به خاک در افتادند.
خرمشاهی
كه خداوند آن را هفت شب و هشت روز پيوسته بر آنان گماشت و آن قوم را در آن حال از پا در افتاده بينى، گويى ايشان خرمابنانى هستند ريشه كن شده
معزی
بگماردش بر ایشان هفت شب و هشت روز داشت روز پیدرپی که بینی گروه را در آن بیهوش افتاده گوئیا آنانند تنههای نخل فروافتاده
مجتبوی
كه آن را هفت شب و هشت روز پياپى بر آنان گماشت، پس آن قوم را در آن
صادقی
(که خدا) آن را بر (سر و سامان)شان هفت شب و هشت روز چیره کرد، حال آنکه (این روزهای طوفانی) ریشهکَنَندههایی بودند. پس میبینی (این) گروه را که در آن (باد) از بنیاد برکنده شدند، گویی آنان پایههای پوک درختان خرمایی میباشند.
شاکر (انگلیسی)
Which He made to prevail against them for seven nights and eight days unremittingly, so that you might have seen the people therein prostrate as if they were the trunks of hollow palms.