انصاریان
و خدا حق را با دلایل و معجزاتش ثابت و پابرجا می کند، گرچه گنهکاران خوش نداشته باشند.
آیتی
و خداوند با سخنان خود حق را به اثبات مىرساند، اگر چه مجرمان را ناخوش آيد.
بهرامپور
و خدا با كلمات خويش حق را تثبيت مىكند، هر چند مجرمان خوش نداشته باشند
فولادوند
و خدا با كلمات خود، حق را ثابت مىگرداند، هر چند بزهكاران را خوش نيايد.
الهی قمشهای
و خدا به (آیات و) کلمات خود حق را تا ابد پایدار گرداند هر چند بدکاران عالم راضی نباشند.
خرمشاهی
و خداوند به كلمات خويش حق را به كرسى مىنشاند، ولو آنكه گناهكاران ناخوش داشته باشند
معزی
و بپای میدارد خدا حقّ را به سخنان خویش و اگر چه خوش ندارند گنهکاران
مجتبوی
و خداى با سخنان- حكم يا نهادهاى- خود حق را ثابت و پايدار كند اگر چه بزهكاران خوش ندارند.
صادقی
و خدا با کلمات خود، حق را پایبرجا و راست میآورد؛ هر چند بزهکاران را هرگز خوش نیاید.
شاکر (انگلیسی)
And Allah will show the truth to be the truth by His words, though the guilty may be averse (to it).