انصاریان
بگو: کافی است که خدا میان من و شما [در صدقِ نبوتم] شاهد باشد؛ چون او به بندگانش آگاه و بیناست.
آیتی
بگو خدا ميان من و شما شهادت را كافى است، زيرا او به بندگانش آگاه و بيناست.
بهرامپور
بگو: همين بس كه خداوند ميان من و شما گواه است، همانا او به حال بندگانش آگاه و بيناست
فولادوند
بگو: «ميان من و شما، گواه بودن خدا كافى است، چرا كه او همواره به [حال] بندگانش آگاهِ بينا است.»
الهی قمشهای
(ای پیغمبر، پس از اتمام حجت به امت) بگو: خدا شاهد میان من و شما کافی است که او به (احوال) بندگانش آگاه و بصیر است.
خرمشاهی
بگو خداوند بين من و شما گواه بس، كه او بر بندگان خويش آگاه و بيناست
معزی
بگو بس است خدا گواهی میان من و شما همانا او است به بندگان خود آگاهی بینا
مجتبوی
بگو: خدا ميان من و شما گواهى بسنده است، كه او به بندگانش آگاه و بيناست.
صادقی
بگو: «بِین من و شما، گواهی خدا(در کتابش و در فطرت و عقلانیت مکلفان) کافی است. بهراستی او به (حال) بندگانش بسی آگاه و بینا بوده است.»
شاکر (انگلیسی)
Say: Allah suffices as a witness between me and you; surely He is Aware of His servants, Seeing.