آرمان خود ساختن
🔍
🍤
سوره شعراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ طسم ﴿1﴾
طسم
سوره 26 — آیه 1
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿2﴾
این آیات کتاب روشنگر است.
سوره 26 — آیه 2
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿3﴾
گویی میخواهی جان خود را از شدّت اندوه از دست دهی بخاطر اینکه آنها ایمان نمیآورند!
سوره 26 — آیه 3
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ﴿4﴾
اگر ما اراده کنیم، از آسمان بر آنان آیهای نازل میکنیم که گردنهایشان در برابر آن خاضع گردد!
سوره 26 — آیه 4
وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴿5﴾
و هیچ ذکر تازهای از سوی خداوند مهربان برای آنها نمیآید مگر اینکه از آن رویگردان میشوند!
سوره 26 — آیه 5
فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿6﴾
آنان تکذیب کردند؛ امّا بزودی اخبار (کیفر) آنچه را استهزا میکردند به آنان میرسد!
سوره 26 — آیه 6
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ﴿7﴾
آیا آنان به زمین نگاه نکردند که چقدر از انواع گیاهان پرارزش در آن رویاندیم؟!
سوره 26 — آیه 7
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿8﴾
در این، نشانه روشنی است (بر وجود خدا)؛ ولی بیشترشان هرگز مؤمن نبودهاند!
سوره 26 — آیه 8
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿9﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
سوره 26 — آیه 9
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿10﴾
(به خاطر بیاور) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سراغ قوم ستمگر برو...
سوره 26 — آیه 10
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿11﴾
قوم فرعون، آیا آنان (از مخالفت فرمان پروردگار) پرهیز نمیکنند؟!
سوره 26 — آیه 11
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ ﴿12﴾
(موسی) عرض کرد: «پروردگارا! از آن بیم دارم که مرا تکذیب کنند،
سوره 26 — آیه 12
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ ﴿13﴾
و سینهام تنگ شود، و زبانم بقدر کافی گویا نیست؛ (برادرم) هارون را نیز رسالت ده (تا مرا یاری کند)!
سوره 26 — آیه 13
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ ﴿14﴾
و آنان (به اعتقاد خودشان) بر گردن من گناهی دارند؛ میترسم مرا بکشند (و این رسالت به پایان نرسد)!
سوره 26 — آیه 14
قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ﴿15﴾
فرمود: «چنین نیست، (آنان کاری نمیتوانند انجام دهند)! شما هر دو با آیات ما (برای هدایتشان) بروید؛ ما با شما هستیم و (سخنانتان را) میشنویم!
سوره 26 — آیه 15
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿16﴾
به سراغ فرعون بروید و بگویید: ما فرستاده پروردگار جهانیان هستیم؛
سوره 26 — آیه 16
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿17﴾
بنی اسرائیل را با ما بفرست!» (آنها به سراغ فرعون آمدند)؛
سوره 26 — آیه 17
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴿18﴾
(فرعون) گفت: «آیا ما تو را در کودکی در میان خود پرورش ندادیم، و سالهایی از زندگیت را در میان ما نبودی؟!
سوره 26 — آیه 18
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ﴿19﴾
و سرانجام، آن کارت را (که نمیبایست انجام دهی) انجام دادی (و یک نفر از ما را کشتی)، و تو از ناسپاسانی!»
سوره 26 — آیه 19
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ ﴿20﴾
(موسی) گفت: «من آن کار را انجام دادم در حالی که از بیخبران بودم!
سوره 26 — آیه 20
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿21﴾
پس هنگامی که از شما ترسیدم فرار کردم؛ و پروردگارم به من حکمت و دانش بخشید، و مرا از پیامبران قرار داد!
سوره 26 — آیه 21
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿22﴾
آیا این منتّی است که تو بر من میگذاری که بنی اسرائیل را برده خود ساختهای؟!»
سوره 26 — آیه 22
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿23﴾
فرعون گفت: «پروردگار عالمیان چیست؟!»
سوره 26 — آیه 23
قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ ﴿24﴾
(موسی) گفت: «پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید!».
سوره 26 — آیه 24
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿25﴾
(فرعون) به اطرافیانش گفت: «آیا نمیشنوید (این مرد چه میگوید)؟!»
سوره 26 — آیه 25
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿26﴾
(موسی) گفت: «او پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست!»
سوره 26 — آیه 26
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ﴿27﴾
(فرعون) گفت: «پیامبری که بسوی شما فرستاده شده مسلّماً دیوانه است!»
سوره 26 — آیه 27
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿28﴾
(موسی) گفت: «او پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است میباشد، اگر شما عقل و اندیشه خود را به کار میگرفتید!»
سوره 26 — آیه 28
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ﴿29﴾
(فرعون خشمگین شد و) گفت: «اگر معبودی غیر از من برگزینی، تو را از زندانیان قرار خواهم داد!»
سوره 26 — آیه 29
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ ﴿30﴾
(موسی) گفت: «حتّی اگر نشانه آشکاری برای تو بیاورم (باز ایمان نمیآوری)؟!»
سوره 26 — آیه 30
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿31﴾
گفت: «اگر راست میگویی آن را بیاور!»
سوره 26 — آیه 31
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ ﴿32﴾
در این هنگام موسی عصای خود را افکند، و ناگهان مار عظیم و آشکاری شد؛
سوره 26 — آیه 32
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ ﴿33﴾
و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد، و در برابر بینندگان سفید و روشن بود.
سوره 26 — آیه 33
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ ﴿34﴾
(فرعون) به گروهی که اطراف او بودند گفت: «این ساحر آگاه و ماهری است!
سوره 26 — آیه 34
يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿35﴾
او میخواهد با سحرش شما را از سرزمینتان بیرون کند! شما چه نظر میدهید؟»
سوره 26 — آیه 35
قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ﴿36﴾
گفتند: «او و برادرش را مهلت ده؛ و مأموران را برای بسیج به تمام شهرها اعزام کن،
سوره 26 — آیه 36
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ﴿37﴾
تا هر ساحر ماهر و دانایی را نزد تو آورند!»
سوره 26 — آیه 37
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿38﴾
سرانجام ساحران برای وعدهگاه روز معیّنی جمعآوری شدند.
سوره 26 — آیه 38
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ ﴿39﴾
و به مردم گفته شد: «آیا شما نیز (در این صحنه) اجتماع میکنید...
سوره 26 — آیه 39
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ﴿40﴾
تا اگر ساحران پیروز شوند، از آنان پیروی کنیم؟!»
سوره 26 — آیه 40
فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ ﴿41﴾
هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «آیا اگر ما پیروز شویم، پاداش مهمّی خواهیم داشت؟»
سوره 26 — آیه 41
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿42﴾
گفت: «(آری،) و در آن صورت شما از مقرّبان خواهید بود!»
سوره 26 — آیه 42
قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ ﴿43﴾
(روز موعود فرا رسید و همگی جمع شدند؛) موسی به ساحران گفت: «آنچه را میخواهید بیفکنید، بیفکنید!»
سوره 26 — آیه 43
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ ﴿44﴾
آنها طنابها و عصاهای خود را افکندند و گفتند: «به عزّت فرعون، ما قطعاً پیروزیم!»
سوره 26 — آیه 44
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿45﴾
سپس موسی عصایش را افکند، ناگهان تمام وسایل دروغین آنها را بلعید!
سوره 26 — آیه 45
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ﴿46﴾
فوراً همه ساحران به سجده افتادند.
سوره 26 — آیه 46
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿47﴾
گفتند: «ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم،
سوره 26 — آیه 47
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿48﴾
پروردگار موسی و هارون!»
سوره 26 — آیه 48
قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿49﴾
(فرعون) گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته (و این یک توطئه است)! امّا بزودی خواهید دانست! دستها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع میکنم، و همه شما را به دار میآویزم!»
سوره 26 — آیه 49
قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ ﴿50﴾
گفتند: «مهّم نیست، (هر کاری از دستت ساخته است بکن)! ما بسوی پروردگارمان بازمیگردیم!
سوره 26 — آیه 50
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿51﴾
ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمانآورندگان بودیم!»
سوره 26 — آیه 51
وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ﴿52﴾
و به موسی وحی کردیم که شبانه بندگانم را (از مصر) کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید!»
سوره 26 — آیه 52
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ﴿53﴾
فرعون (از این ماجرا آگاه شد و) مأموران بسیج نیرو را به شهرها فرستاد،
سوره 26 — آیه 53
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ﴿54﴾
(و گفت:) اینها مسلّماً گروهی اندکند؛
سوره 26 — آیه 54
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ ﴿55﴾
و اینها ما را به خشم آوردهاند؛
سوره 26 — آیه 55
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ ﴿56﴾
و ما همگی آماده پیکاریم!»
سوره 26 — آیه 56
فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿57﴾
(سرانجام فرعونیان مغلوب شدند،) و ما آنها را از باغها و چشمهها بیرون راندیم،
سوره 26 — آیه 57
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿58﴾
و از گنجها و قصرهای مجلّل!
سوره 26 — آیه 58
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿59﴾
(آری،) اینچنین کردیم! و بنی اسرائیل را وارث آنها ساختیم!
سوره 26 — آیه 59
فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ ﴿60﴾
آنان به تعقیب بنی اسرائیل پرداختند، و به هنگام طلوع آفتاب به آنها رسیدند.
سوره 26 — آیه 60
فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿61﴾
هنگامی که دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «ما در چنگال فرعونیان گرفتار شدیم!»
سوره 26 — آیه 61
قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿62﴾
(موسی) گفت: «چنین نیست! یقیناً پروردگارم با من است، بزودی مرا هدایت خواهد کرد!»
سوره 26 — آیه 62
فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ ﴿63﴾
و بدنبال آن به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن!» (عصایش را به دریا زد،) و دریا از هم شکافته شد، و هر بخشی همچون کوه عظیمی بود!
سوره 26 — آیه 63
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ ﴿64﴾
و در آنجا دیگران [= لشکر فرعون] را نیز (به دریا) نزدیک ساختیم!
سوره 26 — آیه 64
وَأَنْجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ ﴿65﴾
و موسی و تمام کسانی را که با او بودند نجات دادیم!
سوره 26 — آیه 65
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ﴿66﴾
سپس دیگران را غرق کردیم!
سوره 26 — آیه 66
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿67﴾
در این جریان، نشانه روشنی است ولی بیشترشان ایمان نیاوردند! (چرا که طالب حق نبودند)
سوره 26 — آیه 67
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿68﴾
و پروردگارت شکستناپذیر و مهربان است!
سوره 26 — آیه 68
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ ﴿69﴾
و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان،
سوره 26 — آیه 69
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ﴿70﴾
هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را میپرستید؟!»
سوره 26 — آیه 70
قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ ﴿71﴾
گفتند: «بتهایی را میپرستیم، و همه روز ملازم عبادت آنهاییم.»
سوره 26 — آیه 71
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿72﴾
گفت: «آیا هنگامی که آنها را میخوانید صدای شما را میشنوند؟!
سوره 26 — آیه 72
أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿73﴾
یا سود و زیانی به شما میرسانند؟!»
سوره 26 — آیه 73
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿74﴾
گفتند: «ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین میکنند.»
سوره 26 — آیه 74
قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿75﴾
گفت: «آیا دیدید (این) چیزهایی را که پیوسته پرستش میکردید...
سوره 26 — آیه 75
أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ ﴿76﴾
شما و پدران پیشین شما،
سوره 26 — آیه 76
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ ﴿77﴾
همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان!
سوره 26 — آیه 77
الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿78﴾
همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم میکند،
سوره 26 — آیه 78
وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ ﴿79﴾
و کسی که مرا غذا میدهد و سیراب مینماید،
سوره 26 — آیه 79
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿80﴾
و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا میدهد،
سوره 26 — آیه 80
وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿81﴾
و کسی که مرا میمیراند و سپس زنده میکند،
سوره 26 — آیه 81
وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ ﴿82﴾
و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد!
سوره 26 — آیه 82
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ﴿83﴾
پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن!
سوره 26 — آیه 83
وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ﴿84﴾
و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده!
سوره 26 — آیه 84
وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ﴿85﴾
و مرا وارثان بهشت پرنعمت گردان!
سوره 26 — آیه 85
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ ﴿86﴾
و پدرم [= عمویم] را بیامرز، که او از گمراهان بود!
سوره 26 — آیه 86
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿87﴾
و در آن روز که مردم برانگیخته میشوند، مرا شرمنده و رسوا مکن!
سوره 26 — آیه 87
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿88﴾
در آن روز که مال و فرزندان سودی نمیبخشد،
سوره 26 — آیه 88
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿89﴾
مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!»
سوره 26 — آیه 89
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿90﴾
(در آن روز،) بهشت برای پرهیزکاران نزدیک میشود،
سوره 26 — آیه 90
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿91﴾
و دوزخ برای گمراهان آشکار میگردد،
سوره 26 — آیه 91
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿92﴾
و به آنان گفته میشود: «کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش میکردید...
سوره 26 — آیه 92
مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ ﴿93﴾
معبودهایی غیر از خدا؟! آیا آنها شما را یاری میکنند، یا کسی به یاری آنها میآید؟!»
سوره 26 — آیه 93
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ ﴿94﴾
در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده میشوند؛
سوره 26 — آیه 94
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿95﴾
و همچنین همگی لشکریان ابلیس!
سوره 26 — آیه 95
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿96﴾
آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاستهاند میگویند:
سوره 26 — آیه 96
تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿97﴾
«به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم،
سوره 26 — آیه 97
إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿98﴾
چون شما را با پروردگار عالمیان برابر میشمردیم!
سوره 26 — آیه 98
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ﴿99﴾
امّا کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد!
سوره 26 — آیه 99
فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ ﴿100﴾
(افسوس که امروز) شفاعتکنندگانی برای ما وجود ندارد،
سوره 26 — آیه 100
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ﴿101﴾
و نه دوست گرم و پرمحبّتی!
سوره 26 — آیه 101
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿102﴾
ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»
سوره 26 — آیه 102
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿103﴾
در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
سوره 26 — آیه 103
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿104﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
سوره 26 — آیه 104
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ ﴿105﴾
قوم نوح رسولان را تکذیب کردند،
سوره 26 — آیه 105
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿106﴾
هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
سوره 26 — آیه 106
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿107﴾
مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!
سوره 26 — آیه 107
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿108﴾
تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
سوره 26 — آیه 108
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿109﴾
من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمیطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
سوره 26 — آیه 109
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿110﴾
پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»
سوره 26 — آیه 110
قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ﴿111﴾
گفتند: «آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که افراد پست و بیارزش از تو پیروی کردهاند؟!»
سوره 26 — آیه 111
قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿112﴾
(نوح) گفت: «من چه میدانم آنها چه کاری داشتهاند!
سوره 26 — آیه 112
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿113﴾
حساب آنها تنها با پروردگار من است اگر شما میفهمیدید!
سوره 26 — آیه 113
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿114﴾
و من هرگز مؤمنان را طرد نخواهم کرد.
سوره 26 — آیه 114
إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿115﴾
من تنها انذارکنندهای آشکارم.»
سوره 26 — آیه 115
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ ﴿116﴾
گفتند: «ای نوح! اگر (از حرفهایت) دست برنداری، سنگباران خواهی شد!»
سوره 26 — آیه 116
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ﴿117﴾
گفت: «پروردگارا! قوم من، مرا تکذیب کردند!
سوره 26 — آیه 117
فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿118﴾
اکنون میان من و آنها جدایی بیفکن؛ و مرا و مؤمنانی را که با من هستند رهایی بخش!»
سوره 26 — آیه 118
فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿119﴾
ما، او و کسانی را که با او بودند، در آن کشتی که پر (از انسان و انواع حیوانات) بود، رهایی بخشیدیم!
سوره 26 — آیه 119
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ ﴿120﴾
سپس بقیه را غرق کردیم!
سوره 26 — آیه 120
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿121﴾
در این ماجرا نشانه روشنی است؛ امّا بیشتر آنان مؤمن نبودند.
سوره 26 — آیه 121
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿122﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است.
سوره 26 — آیه 122
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾
قوم عاد (نیز) رسولان (خدا) را تکذیب کردند،
سوره 26 — آیه 123
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾
هنگامی که برادرشان هود گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
سوره 26 — آیه 124
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿125﴾
مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.
سوره 26 — آیه 125
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿126﴾
پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
سوره 26 — آیه 126
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿127﴾
من در برابر این دعوت، هیچ اجر و پاداشی از شما نمیطلبم؛ اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالمیان است.
سوره 26 — آیه 127
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ ﴿128﴾
آیا شما بر هر مکان مرتفعی نشانهای از روی هوا و هوس میسازید؟!
سوره 26 — آیه 128
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿129﴾
و قصرها و قلعههای زیبا و محکم بنا میکنید شاید در دنیا جاودانه بمانید؟!
سوره 26 — آیه 129
وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿130﴾
و هنگامی که کسی را مجازات میکنید همچون جبّاران کیفر میدهید!
سوره 26 — آیه 130
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿131﴾
پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
سوره 26 — آیه 131
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ ﴿132﴾
و از (نافرمانی) خدایی بپرهیزید که شما را به نعمتهایی که میدانید امداد کرده؛
سوره 26 — آیه 132
أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ ﴿133﴾
شما را به چهارپایان و نیز پسران (لایق و برومند) امداد فرموده؛
سوره 26 — آیه 133
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿134﴾
همچنین به باغها و چشمهها!
سوره 26 — آیه 134
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿135﴾
(اگر کفران کنید،) من بر شما از عذاب روزی بزرگ میترسم!»
سوره 26 — آیه 135
قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ ﴿136﴾
آنها [= قوم عاد] گفتند: «برای ما تفاوت نمیکند، چه ما را انذار کنی یا نکنی؛ (بیهوده خود را خسته مکن)!
سوره 26 — آیه 136
إِنْ هَٰذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ ﴿137﴾
این همان روش (و افسانههای) پیشینیان است!
سوره 26 — آیه 137
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿138﴾
و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!»
سوره 26 — آیه 138
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿139﴾
آنان هود را تکذیب کردند، ما هم نابودشان کردیم؛ و در این، آیت و نشانهای است (برای آگاهان)؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
سوره 26 — آیه 139
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿140﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
سوره 26 — آیه 140
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ﴿141﴾
قوم ثمود رسولان (خدا) را تکذیب کردند،
سوره 26 — آیه 141
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿142﴾
هنگامی که صالح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
سوره 26 — آیه 142
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿143﴾
من برای شما پیامبری امین هستم!
سوره 26 — آیه 143
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿144﴾
پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
سوره 26 — آیه 144
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿145﴾
من در برابر این دعوت، اجر و پاداشی از شما نمیطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
سوره 26 — آیه 145
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ ﴿146﴾
آیا شما تصوّر میکنید همیشه در نهایت امنیّت در نعمتهایی که اینجاست میمانید،
سوره 26 — آیه 146
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿147﴾
در این باغها و چشمهها،
سوره 26 — آیه 147
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ﴿148﴾
در این زراعتها و نخلهایی که میوههایش شیرین و رسیده است؟!
سوره 26 — آیه 148
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ ﴿149﴾
و از کوهها خانههایی میتراشید، و در آن به عیش و نوش میپردازید!
سوره 26 — آیه 149
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿150﴾
پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید!
سوره 26 — آیه 150
وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ﴿151﴾
و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید!
سوره 26 — آیه 151
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿152﴾
همانها که در زمین فساد میکنند و اصلاح نمیکنند!»
سوره 26 — آیه 152
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ﴿153﴾
گفتند: «(ای صالح!) تو از افسون شدگانی (و عقل خود را از دست دادهای!)
سوره 26 — آیه 153
مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿154﴾
تو فقط بشری همچون مائی؛ اگر راست میگویی آیت و نشانهای بیاور!»
سوره 26 — آیه 154
قَالَ هَٰذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿155﴾
گفت: «این ناقهای است (که آیت الهی است) برای او سهمی (از آب قریه)، و برای شما سهم روز معینّی است!
سوره 26 — آیه 155
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿156﴾
کمترین آزاری به آن نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را فرا خواهد گرفت!»
سوره 26 — آیه 156
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ ﴿157﴾
سرانجام بر آن (ناقه) حمله نموده آن را «پی» کردند؛ (و هلاک نمودند) سپس از کرده خود پشیمان شدند!
سوره 26 — آیه 157
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿158﴾
و عذاب الهی آنان را فرا گرفت؛ در این، آیت و نشانهای است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
سوره 26 — آیه 158
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿159﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
سوره 26 — آیه 159
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ﴿160﴾
قوم لوط فرستادگان (خدا) را تکذیب کردند،
سوره 26 — آیه 160
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿161﴾
هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
سوره 26 — آیه 161
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿162﴾
من برای شما پیامبری امین هستم!
سوره 26 — آیه 162
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿163﴾
پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
سوره 26 — آیه 163
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿164﴾
من در برابر این دعوت، اجری از شما نمیطلبم، اجر من فقط بر پروردگار عالمیان است!
سوره 26 — آیه 164
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ ﴿165﴾
آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور میروید (و همجنس بازی میکنید، آیا این زشت و ننگین نیست؟!)
سوره 26 — آیه 165
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ ۚ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿166﴾
و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده است رها میکنید؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگری هستید!»
سوره 26 — آیه 166
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ ﴿167﴾
گفتند: «ای لوط! اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود!»
سوره 26 — آیه 167
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ ﴿168﴾
گفت: «من دشمن سرسخت اعمال شما هستم!
سوره 26 — آیه 168
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿169﴾
پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اینها انجام میدهند رهایی بخش!»
سوره 26 — آیه 169
فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ﴿170﴾
ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،
سوره 26 — آیه 170
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ﴿171﴾
جز پیرزنی که در میان بازماندگان بود!
سوره 26 — آیه 171
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ﴿172﴾
سپس دیگران را هلاک کردیم!
سوره 26 — آیه 172
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ ﴿173﴾
و بارانی (از سنگ) بر آنها فرستادیم؛ چه باران بدی بود باران انذارشدگان!
سوره 26 — آیه 173
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿174﴾
در این (ماجرای قوم لوط و سرنوشت شوم آنها) آیتی است؛ امّا بیشترشان مؤمن نبودند.
سوره 26 — آیه 174
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿175﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
سوره 26 — آیه 175
كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ ﴿176﴾
اصحاب ایکه [= شهری نزدیک مدین] رسولان (خدا) را تکذیب کردند،
سوره 26 — آیه 176
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿177﴾
هنگامی که شعیب به آنها گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
سوره 26 — آیه 177
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿178﴾
مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!
سوره 26 — آیه 178
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿179﴾
پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
سوره 26 — آیه 179
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿180﴾
من در برابر این دعوت، پاداشی از شما نمیطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
سوره 26 — آیه 180
أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ ﴿181﴾
حق پیمانه را ادا کنید (و کم فروشی نکنید)، و دیگران را به خسارت نیفکنید!
سوره 26 — آیه 181
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ﴿182﴾
و با ترازوی صحیح وزن کنید!
سوره 26 — آیه 182
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿183﴾
و حق مردم را کم نگذارید، و در زمین تلاش برای فساد نکنید!
سوره 26 — آیه 183
وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ﴿184﴾
و از (نافرمانی) کسی که شما و اقوام پیشین را آفرید بپرهیزید!»
سوره 26 — آیه 184
قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ﴿185﴾
آنها گفتند: «تو فقط از افسونشدگانی!
سوره 26 — آیه 185
وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ ﴿186﴾
تو بشری همچون مائی، تنها گمانی که درباره تو داریم این است که از دروغگویانی!
سوره 26 — آیه 186
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿187﴾
اگر راست میگویی، سنگهایی از آسمان بر سر ما بباران!»
سوره 26 — آیه 187
قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿188﴾
(شعیب) گفت: «پروردگار من به اعمالی که شما انجام میدهید داناتر است!»
سوره 26 — آیه 188
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿189﴾
سرانجام او را تکذیب کردند، و عذاب روز سایبان (سایبانی از ابر صاعقهخیز) آنها را فراگرفت؛ یقیناً آن عذاب روز بزرگی بود!
سوره 26 — آیه 189
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿190﴾
در این ماجرا، آیت و نشانهای است؛ ولی بیشتر آنها مؤمن نبودند.
سوره 26 — آیه 190
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿191﴾
و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
سوره 26 — آیه 191
وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿192﴾
مسلّماً این (قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است!
سوره 26 — آیه 192
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ﴿193﴾
روح الامین آن را نازل کرده است...
سوره 26 — آیه 193
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ﴿194﴾
بر قلب (پاک) تو، تا از انذارکنندگان باشی!
سوره 26 — آیه 194
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ﴿195﴾
آن را به زبان عربی آشکار (نازل کرد)!
سوره 26 — آیه 195
وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ﴿196﴾
و توصیف آن در کتابهای پیشینیان نیز آمده است!
سوره 26 — آیه 196
أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿197﴾
آیا همین نشانه برای آنها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل بخوبی از آن آگاهند؟!
سوره 26 — آیه 197
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَىٰ بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ﴿198﴾
هرگاه ما آن را بر بعضی از عجم [= غیر عرب]ها نازل میکردیم...
سوره 26 — آیه 198
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ﴿199﴾
و او آن را بر ایشان میخواند، به آن ایمان نمیآورند!
سوره 26 — آیه 199
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ﴿200﴾
(آری،) این گونه (با بیانی رسا) قرآن را در دلهای مجرمان وارد میکنیم!
سوره 26 — آیه 200
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ﴿201﴾
(امّا) به آن ایمان نمیآورند تا عذاب دردناک را با چشم خود ببینند!
سوره 26 — آیه 201
فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿202﴾
ناگهان به سراغشان میآید، در حالی که توجّه ندارند!
سوره 26 — آیه 202
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ ﴿203﴾
و (در آن هنگام) میگویند: «آیا به ما مهلتی داده خواهد شد؟!»
سوره 26 — آیه 203
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿204﴾
آیا برای عذاب ما عجله میکنند؟!
سوره 26 — آیه 204
أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ﴿205﴾
به ما خبر ده، اگر (باز هم) سالیانی آنها را از این زندگی بهرهمند سازیم...
سوره 26 — آیه 205
ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ ﴿206﴾
سپس عذابی که به آنها وعده داده شده به سراغشان بیاید...
سوره 26 — آیه 206
مَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ ﴿207﴾
این تمتع و بهرهگیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد داشت!
سوره 26 — آیه 207
وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَ ﴿208﴾
ما هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه انذارکنندگانی (از پیامبران الهی) داشتند.
سوره 26 — آیه 208
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ ﴿209﴾
تا متذکّر شوند؛ و ما هرگز ستمکار نبودیم! (که بدون اتمام حجّت مجازات کنیم)
سوره 26 — آیه 209
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ ﴿210﴾
شیاطین و جنیّان (هرگز) این آیات را نازل نکردند!
سوره 26 — آیه 210
وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿211﴾
و برای آنها سزاوار نیست؛ و قدرت ندارند!
سوره 26 — آیه 211
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿212﴾
آنها از استراق سمع (و شنیدن اخبار آسمانها) برکنارند!
سوره 26 — آیه 212
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ ﴿213﴾
(ای پیامبر!) هیچ معبودی را با خداوند مخوان، که از معذّبین خواهی بود!
سوره 26 — آیه 213
وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ﴿214﴾
و خویشاوندان نزدیکت را انذار کن!
سوره 26 — آیه 214
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿215﴾
و بال و پر خود را برای مؤمنانی که از تو پیروی میکنند بگستر!
سوره 26 — آیه 215
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ ﴿216﴾
اگر تو را نافرمانی کنند بگو: «من از آنچه شما انجام میدهید بیزارم!»
سوره 26 — آیه 216
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ﴿217﴾
و بر خداوند عزیز و رحیم توکّل کن!
سوره 26 — آیه 217
الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ ﴿218﴾
همان کسی که تو را به هنگامی که (برای عبادت) برمیخیزی میبیند؛
سوره 26 — آیه 218
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ ﴿219﴾
و (نیز) حرکت تو را در میان سجدهکنندگان!
سوره 26 — آیه 219
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿220﴾
اوست خدای شنوا و دانا.
سوره 26 — آیه 220
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ ﴿221﴾
آیا به شما خبر دهم که شیاطین بر چه کسی نازل میشوند؟!
سوره 26 — آیه 221
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ﴿222﴾
آنها بر هر دروغگوی گنهکار نازل میگردند؛
سوره 26 — آیه 222
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ ﴿223﴾
آنچه را میشنوند (به دیگران) القا میکنند؛ و بیشترشان دروغگو هستند!
سوره 26 — آیه 223
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿224﴾
(پیامبر اسلام شاعر نیست؛) شاعران کسانی هستند که گمراهان از آنان پیروی میکنند.
سوره 26 — آیه 224
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ﴿225﴾
آیا نمیبینی آنها در هر وادی سرگردانند؟
سوره 26 — آیه 225
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿226﴾
و سخنانی میگویند که (به آنها) عمل نمیکنند؟!
سوره 26 — آیه 226
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ ﴿227﴾
مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام میدهند و خدا را بسیار یاد می کنند، و به هنگامی که مورد ستم واقع میشوند به دفاع از خویشتن (و مؤمنان) برمیخیزند (و از شعر در این راه کمک میگیرند)؛ آنها که ستم کردند به زودی میدانند که بازگشتشان به کجاست!
سوره 26 — آیه 227