آرمان خود ساختن
🔍
🍤
سوره صافات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ﴿1﴾
سوگند به (فرشتگان) صفکشیده (و منظّم)
سوره 37 — آیه 1
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿5﴾
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرقها!
سوره 37 — آیه 5
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿6﴾
ما آسمان نزدیک [= پایین] را با ستارگان آراستیم،
سوره 37 — آیه 6
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ ﴿7﴾
تا آن را از هر شیطان خبیثی حفظ کنیم!
سوره 37 — آیه 7
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ﴿8﴾
آنها نمیتوانند به (سخنان) فرشتگان عالم بالا گوش فرادهند، (و هرگاه چنین کنند) از هر سو هدف قرارمیگیرند!
سوره 37 — آیه 8
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿9﴾
آنها به شدّت به عقب رانده میشوند؛ و برای آنان مجازاتی دائم است!
سوره 37 — آیه 9
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿10﴾
مگر آنها که در لحظهای کوتاه برای استراق سمع به آسمان نزدیک شوند، که «شهاب ثاقب» آنها را تعقیب میکند!
سوره 37 — آیه 10
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ ﴿11﴾
از آنان بپرس: «آیا آفرینش (و معاد) آنان سختتر است یا آفرینش فرشتگان (و آسمانها و زمین)؟! ما آنان را از گل چسبندهای آفریدیم!
سوره 37 — آیه 11
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿12﴾
تو از انکارشان تعجّب میکنی، ولی آنها مسخره میکنند!
سوره 37 — آیه 12
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ﴿13﴾
و هنگامی که به آنان تذکّر داده شود، هرگز متذکّر نمیشوند!
سوره 37 — آیه 13
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿14﴾
و هنگامی که معجزهای را ببینند، دیگران را نیز به استهزا دعوت میکنند!
سوره 37 — آیه 14
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ﴿15﴾
و میگویند: «این فقط سحری آشکار است!
سوره 37 — آیه 15
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿16﴾
آیا هنگامی که ما مُردیم و به خاک و استخوان مبدّل شدیم، بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟!
سوره 37 — آیه 16
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ﴿18﴾
بگو: «آری، همه شما زنده میشوید در حالی که خوار و کوچک خواهید بود!
سوره 37 — آیه 18
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ﴿19﴾
تنها یک صیحه عظیم واقع میشود، ناگهان همه (از قبرها برمیخیزند و) نگاه میکنند!
سوره 37 — آیه 19
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿20﴾
و میگویند: «ای وای بر ما، این روز جزاست!»
سوره 37 — آیه 20
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿21﴾
(آری) این همان روز جدایی (حقّ از باطل) است که شما آن را تکذیب میکردید!
سوره 37 — آیه 21
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿22﴾
(در این هنگام به فرشتگان دستور داده میشود:) ظالمان و همردیفانشان و آنچه را میپرستیدند...
سوره 37 — آیه 22
مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ ﴿23﴾
(آری آنچه را) جز خدا میپرستیدند جمع کنید و بسوی راه دوزخ هدایتشان کنید!
سوره 37 — آیه 23
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ ﴿24﴾
آنها را نگهدارید که باید بازپرسی شوند!
سوره 37 — آیه 24
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿26﴾
ولی آنان در آن روز تسلیم قدرت خداوندند!
سوره 37 — آیه 26
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿27﴾
(و در این حال) رو به یکدیگر کرده و از هم میپرسند...
سوره 37 — آیه 27
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ ﴿28﴾
گروهی (میگویند: «شما رهبران گمراهی بودید که به ظاهر) از طریق خیرخواهی و نیکی وارد شدید امّا جز فریب چیزی در کارتان نبود)!»
سوره 37 — آیه 28
قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿29﴾
(آنها در جواب) میگویند: «شما خودتان اهل ایمان نبودید (تقصیر ما چیست)؟!
سوره 37 — آیه 29
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ ﴿30﴾
ما هیچ گونه سلطهای بر شما نداشتیم، بلکه شما خود قومی طغیانگر بودید!
سوره 37 — آیه 30
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ ﴿31﴾
اکنون فرمان پروردگارمان بر همه ما مسلّم شده، و همگی از عذاب او میچشیم!
سوره 37 — آیه 31
فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ ﴿32﴾
ما شما را گمراه کردیم، همان گونه که خود گمراه بودیم!
سوره 37 — آیه 32
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿33﴾
(آری) همه آنها [= پیشوایان و پیروان گمراه] در آن روز در عذاب الهی مشترکند!
سوره 37 — آیه 33
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿34﴾
ما این گونه با مجرمان رفتار میکنیم!
سوره 37 — آیه 34
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿35﴾
چرا که وقتی به آنها گفته میشد: «معبودی جز خدا وجود ندارد»، تکبّر و سرکشی میکردند...
سوره 37 — آیه 35
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ ﴿36﴾
و پیوسته میگفتند: «آیا ما معبودان خود را بخاطر شاعری دیوانه رها کنیم؟!»
سوره 37 — آیه 36
بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ﴿37﴾
چنین نیست، او حقّ را آورده و پیامبران پیشین را تصدیق کرده است!
سوره 37 — آیه 37
إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ ﴿38﴾
اما شما (مستکبران کوردل) بطور مسلّم عذاب دردناک (الهی) را خواهید چشید!
سوره 37 — آیه 38
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿39﴾
و جز به آنچه انجام میدادید کیفر داده نمیشوید،
سوره 37 — آیه 39
إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿40﴾
جز بندگان مخلص خدا (که از این کیفرها برکنارند)!
سوره 37 — آیه 40
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ﴿41﴾
برای آنان [= بندگان مخلص] روزی معیّن و ویژهای است،
سوره 37 — آیه 41
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ ﴿42﴾
میوهها(ی گوناگون پر ارزش)، و آنها گرامی داشته میشوند...
سوره 37 — آیه 42
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ ﴿44﴾
در حالی که بر تختها رو به روی یکدیگر تکیه زدهاند،
سوره 37 — آیه 44
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ﴿45﴾
و گرداگردشان قدحهای لبریز از شراب طهور را میگردانند؛
سوره 37 — آیه 45
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ﴿46﴾
شرابی سفید و درخشنده، و لذّتبخش برای نوشندگان؛
سوره 37 — آیه 46
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ ﴿47﴾
شرابی که نه در آن مایه تباهی عقل است و نه از آن مست میشوند!
سوره 37 — آیه 47
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ ﴿48﴾
و نزد آنها همسرانی زیبا چشم است که جز به شوهران خود عشق نمیورزند.
سوره 37 — آیه 48
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ ﴿49﴾
گویی از (لطافت و سفیدی) همچون تخممرغهایی هستند که (در زیر بال و پر مرغ) پنهان مانده (و دست انسانی هرگز آن را لمس نکرده است)!
سوره 37 — آیه 49
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿50﴾
(در حالی که آنها غرق گفتگو هستند) بعضی رو به بعضی دیگر کرده میپرسند...
سوره 37 — آیه 50
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ﴿51﴾
کسی از آنها میگوید: «من همنشینی داشتم...
سوره 37 — آیه 51
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ﴿52﴾
که پیوسته میگفت: آیا (به راستی) تو این سخن را باور کردهای...
سوره 37 — آیه 52
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿53﴾
که وقتی ما مُردیم و به خاک و استخوان مبدّل شدیم، (بار دیگر) زنده میشویم و جزا داده خواهیم شد؟!»
سوره 37 — آیه 53
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ ﴿54﴾
(سپس) میگوید: «آیا شما میتوانید از او خبری بگیرید؟»
سوره 37 — آیه 54
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ ﴿55﴾
اینجاست که نگاهی میکند، ناگهان او را در میان دوزخ میبیند.
سوره 37 — آیه 55
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ ﴿56﴾
میگوید: «به خدا سوگند نزدیک بود مرا (نیز) به هلاکت بکشانی!
سوره 37 — آیه 56
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ﴿57﴾
و اگر نعمت پروردگارم نبود، من نیز از احضارشدگان (در دوزخ) بودم!
سوره 37 — آیه 57
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿58﴾
(سپس به یاران خود میگوید: ای دوستان!) آیا ما هرگز نمیمیریم (و در بهشت جاودانه خواهیم بود)،
سوره 37 — آیه 58
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿59﴾
و جز همان مرگ اول، مرگی به سراغ ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهیم شد.
سوره 37 — آیه 59
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿60﴾
راستی این همان پیروزی بزرگ است!
سوره 37 — آیه 60
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ ﴿61﴾
آری، برای مثل این، باید عملکنندگان عمل کنند!
سوره 37 — آیه 61
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ﴿62﴾
آیا این (نعمتهای جاویدان بهشتی) بهتر است یا درخت (نفرتانگیز) زقّوم؟!
سوره 37 — آیه 62
إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ ﴿63﴾
ما آن را مایه درد و رنج ظالمان قرار دادیم!
سوره 37 — آیه 63
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ﴿64﴾
آن درختی است که از قعر جهنّم میروید!
سوره 37 — آیه 64
طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ﴿65﴾
شکوفه آن مانند سرهای شیاطین است!
سوره 37 — آیه 65
فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿66﴾
آنها [= مجرمان] از آن میخورند و شکمها را از آن پر میکنند!
سوره 37 — آیه 66
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ ﴿67﴾
سپس روی آن آب داغ متعفّنی مینوشند!
سوره 37 — آیه 67
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ ﴿68﴾
سپس بازگشت آنها به سوی جهنّم است!
سوره 37 — آیه 68
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ ﴿69﴾
چرا که آنها پدران خود را گمراه یافتند،
سوره 37 — آیه 69
فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿70﴾
با این حال به سرعت بدنبال آنان کشانده میشوند!
سوره 37 — آیه 70
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ ﴿71﴾
و قبل از آنها بیشتر پیشینیان (نیز) گمراه شدند!
سوره 37 — آیه 71
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ ﴿72﴾
ما در میان آنها انذارکنندگانی فرستادیم،
سوره 37 — آیه 72
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ ﴿73﴾
ولی بنگر عاقبت انذارشوندگان چگونه بود!
سوره 37 — آیه 73
وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ ﴿75﴾
و نوح، ما را خواند (و ما دعای او را اجابت کردیم)؛ و چه خوب اجابت کنندهای هستیم!
سوره 37 — آیه 75
وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿76﴾
و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهایی بخشیدیم،
سوره 37 — آیه 76
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ ﴿77﴾
و فرزندانش را همان بازماندگان (روی زمین) قرار دادیم،
سوره 37 — آیه 77
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿78﴾
و نام نیک او را در میان امّتهای بعد باقی نهادیم.
سوره 37 — آیه 78
سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ ﴿79﴾
سلام بر نوح در میان جهانیان باد!
سوره 37 — آیه 79
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿80﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم!
سوره 37 — آیه 80
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿81﴾
چرا که او از بندگان باایمان ما بود!
سوره 37 — آیه 81
إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿84﴾
(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد؛
سوره 37 — آیه 84
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿85﴾
هنگامی که به پدر و قومش گفت: «اینها چیست که میپرستید؟!
سوره 37 — آیه 85
أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿86﴾
آیا غیر از خدا به سراغ این معبودان دروغین میروید؟!
سوره 37 — آیه 86
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿87﴾
شما درباره پروردگار عالمیان چه گمان میبرید؟!
سوره 37 — آیه 87
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ﴿89﴾
و گفت: «من بیمارم (و با شما به مراسم جشن نمیآیم)!»
سوره 37 — آیه 89
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿90﴾
آنها از او روی برتافته و به او پشت کردند (و بسرعت دور شدند.)
سوره 37 — آیه 90
فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿91﴾
(او وارد بتخانه شد) مخفیانه نگاهی به معبودانشان کرد و از روی تمسخر گفت: «چرا (از این غذاها) نمیخورید؟!
سوره 37 — آیه 91
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ ﴿93﴾
سپس بسوی آنها رفت و ضربهای محکم با دست راست بر پیکر آنها فرود آورد (و جز بت بزرگ، همه را درهم شکست).
سوره 37 — آیه 93
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿95﴾
گفت: «آیا چیزی را میپرستید که با دست خود میتراشید؟!
سوره 37 — آیه 95
وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿96﴾
با اینکه خداوند هم شما را آفریده و هم بتهایی که میسازید!»
سوره 37 — آیه 96
قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ ﴿97﴾
(بتپرستان) گفتند: «بنای مرتفعی برای او بسازید و او را در جهنّمی از آتش بیفکنید!»
سوره 37 — آیه 97
فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ ﴿98﴾
آنها طرحی برای نابودی ابراهیم ریخته بودند، ولی ما آنان را پست و مغلوب ساختیم!
سوره 37 — آیه 98
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿99﴾
(او از این مهلکه بسلامت بیرون آمد) و گفت: «من به سوی پروردگارم میروم، او مرا هدایت خواهد کرد!
سوره 37 — آیه 99
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿100﴾
پروردگارا! به من از صالحان [= فرزندان صالح] ببخش!»
سوره 37 — آیه 100
فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ ﴿101﴾
ما او [= ابراهیم] را به نوجوانی بردبار و صبور بشارت دادیم!
سوره 37 — آیه 101
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ﴿102﴾
هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح میکنم، نظر تو چیست؟» گفت «پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!»
سوره 37 — آیه 102
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ ﴿103﴾
هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد...
سوره 37 — آیه 103
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ ﴿104﴾
او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم!
سوره 37 — آیه 104
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿105﴾
آن رؤیا را تحقق بخشیدی (و به مأموریت خود عمل کردی)!» ما این گونه، نیکوکاران را جزا میدهیم!
سوره 37 — آیه 105
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ ﴿106﴾
این مسلّماً همان امتحان آشکار است!
سوره 37 — آیه 106
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿108﴾
و نام نیک او را در امّتهای بعد باقی نهادیم!
سوره 37 — آیه 108
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿110﴾
این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم!
سوره 37 — آیه 110
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿111﴾
او از بندگان باایمان ما است!
سوره 37 — آیه 111
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿112﴾
ما او را به اسحاق -پیامبری از شایستگان- بشارت دادیم!
سوره 37 — آیه 112
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ ﴿113﴾
ما به او و اسحاق برکت دادیم؛ و از دودمان آن دو، افرادی بودند نیکوکار و افرادی آشکارا به خود ستم کردند!
سوره 37 — آیه 113
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿114﴾
ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم!
سوره 37 — آیه 114
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿115﴾
و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم!
سوره 37 — آیه 115
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ﴿116﴾
و آنها را یاری کردیم تا بر دشمنان خود پیروز شدند!
سوره 37 — آیه 116
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾
ما به آن دو، کتاب روشنگر دادیم،
سوره 37 — آیه 117
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾
و آن دو را به راه راست هدایت نمودیم!
سوره 37 — آیه 118
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ ﴿119﴾
و نام نیکشان را در اقوام بعد باقی گذاردیم!
سوره 37 — آیه 119
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم!
سوره 37 — آیه 121
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند!
سوره 37 — آیه 122
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾
و الیاس از رسولان (ما) بود!
سوره 37 — آیه 123
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾
به خاطر بیاور هنگامی را که به قومش گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
سوره 37 — آیه 124
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ﴿125﴾
آیا بت «بعل» را میخوانید و بهترین آفریدگارها را رها میسازید؟!
سوره 37 — آیه 125
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿126﴾
خدایی که پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست!»
سوره 37 — آیه 126
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾
امّا آنها او را تکذیب کردند؛ ولی به یقین همگی (در دادگاه عدل الهی) احضار میشوند!
سوره 37 — آیه 127
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿129﴾
ما نام نیک او را در میان امّتهای بعد باقی گذاردیم!
سوره 37 — آیه 129
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾
ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم!
سوره 37 — آیه 131
إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾
و به خاطر بیاور زمانی را که او و خاندانش را همگی نجات دادیم،
سوره 37 — آیه 134
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ﴿135﴾
مگر پیرزنی که از بازماندگان بود (و به سرنوشت آنان گرفتار شد)!
سوره 37 — آیه 135
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ﴿137﴾
و شما پیوسته صبحگاهان از کنار (ویرانههای شهرهای) آنها میگذرید...
سوره 37 — آیه 137
وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾
و (همچنین) شبانگاه؛ آیا نمیاندیشید؟!
سوره 37 — آیه 138
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿140﴾
به خاطر بیاور زمانی را که به سوی کشتی پر (از جمعیّت و بار) فرار کرد.
سوره 37 — آیه 140
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ ﴿141﴾
و با آنها قرعه افکند، (و قرعه به نام او افتاد و) مغلوب شد!
سوره 37 — آیه 141
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿142﴾
(او را به دریا افکندند) و ماهی عظیمی او را بلعید، در حالی که مستحقّ سرزنش بود!
سوره 37 — آیه 142
فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ ﴿143﴾
و اگر او از تسبیحکنندگان نبود...
سوره 37 — آیه 143
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿144﴾
تا روز قیامت در شکم ماهی میماند!
سوره 37 — آیه 144
فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿145﴾
(به هر حال ما او را رهایی بخشیدیم و) او را در یک سرزمین خشک خالی از گیاه افکندیم در حالی که بیمار بود!
سوره 37 — آیه 145
وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ ﴿146﴾
و بوته کدوئی بر او رویاندیم (تا در سایه برگهای پهن و مرطوبش آرامش یابد)!
سوره 37 — آیه 146
وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿147﴾
و او را به سوی جمعیّت یکصد هزار نفری -یا بیشتر- فرستادیم!
سوره 37 — آیه 147
فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ﴿148﴾
آنها ایمان آوردند، از این رو تا مدّت معلومی آنان را از مواهب زندگی بهرهمند ساختیم!
سوره 37 — آیه 148
فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ﴿149﴾
از آنان بپرس: آیا پروردگارت دخترانی دارد و پسران از آن آنهاست؟!
سوره 37 — آیه 149
أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ﴿150﴾
آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آنها ناظر بودند؟!
سوره 37 — آیه 150
أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿151﴾
دانید آنها با این تهمت بزرگشان میگویند:
سوره 37 — آیه 151
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿152﴾
«خداوند فرزند آورده!» ولی آنها به یقین دروغ میگویند!
سوره 37 — آیه 152
أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ ﴿153﴾
آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟!
سوره 37 — آیه 153
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿154﴾
شما را چه شده است؟! چگونه حکم میکنید؟! (هیچ میفهمید چه میگویید؟!)
سوره 37 — آیه 154
فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿157﴾
کتابتان را بیاورید اگر راست میگویید!
سوره 37 — آیه 157
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿158﴾
آنها [= مشرکان] میان او [= خداوند] و جنّ، (خویشاوندی و) نسبتی قائل شدند؛ در حالی که جنّیان بخوبی میدانند که این بتپرستان در دادگاه الهی احضار میشوند!
سوره 37 — آیه 158
سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿159﴾
منزّه است خداوند از آنچه توصیف میکنند،
سوره 37 — آیه 159
مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ ﴿162﴾
هرگز نمیتوانید کسی را (با آن) فریب دهید،
سوره 37 — آیه 162
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ ﴿163﴾
مگر آنها که در آتش دوزخ وارد میشوند!
سوره 37 — آیه 163
وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ ﴿164﴾
و هیچ یک از ما نیست جز آنکه مقام معلومی دارد؛
سوره 37 — آیه 164
وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ﴿165﴾
و ما همگی (برای اطاعت فرمان خداوند) به صف ایستادهایم؛
سوره 37 — آیه 165
لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿168﴾
«اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود،
سوره 37 — آیه 168
لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿169﴾
به یقین، ما بندگان مخلص خدا بودیم!»
سوره 37 — آیه 169
فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿170﴾
(امّا هنگامی که این کتاب بزرگ آسمانی بر آنها نازل شد،) به آن کافر شدند؛ ولی بزودی (نتیجه کار خود را) خواهند دانست!
سوره 37 — آیه 170
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ ﴿171﴾
وعده قطعی ما برای بندگان فرستاده ما از پیش مسلّم شده...
سوره 37 — آیه 171
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿174﴾
از آنها [= کافران] روی بگردان تا زمان معیّنی (که فرمان جهاد فرارسد)!
سوره 37 — آیه 174
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿175﴾
و وضع آنها را بنگر (چه بیمحتواست) اما بزودی (نتیجه اعمال خود را) میبینند!
سوره 37 — آیه 175
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿176﴾
آیا آنها برای عذاب ما شتاب میکنند؟!
سوره 37 — آیه 176
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ﴿177﴾
امّا هنگامی که عذاب ما در آستانه خانههایشان فرود آید، انذارشدگان صبحگاه بدی خواهند داشت!
سوره 37 — آیه 177
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿178﴾
از آنان روی بگردان تا زمان معیّنی!
سوره 37 — آیه 178
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿179﴾
و وضع کارشان را ببین؛ آنها نیز به زودی (نتیجه اعمال خود را) میبینند!
سوره 37 — آیه 179
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿180﴾
منزّه است پروردگار تو، پروردگار عزّت (و قدرت) از آنچه آنان توصیف میکنند.
سوره 37 — آیه 180
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿182﴾
حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است!
سوره 37 — آیه 182