🏠 فهرست → سوره قبل سوره بعد ←

سوره شمس

15 آیه • ترجمه مکارم شیرازی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿1﴾
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
سوره 91 — آیه 1
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،
سوره 91 — آیه 2
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،
سوره 91 — آیه 3
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ﴿4﴾
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،
سوره 91 — آیه 4
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
سوره 91 — آیه 5
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،
سوره 91 — آیه 6
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،
سوره 91 — آیه 7
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿8﴾
سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،
سوره 91 — آیه 8
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ﴿9﴾
که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛
سوره 91 — آیه 9
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿10﴾
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!
سوره 91 — آیه 10
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿11﴾
قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،
سوره 91 — آیه 11
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿12﴾
آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،
سوره 91 — آیه 12
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ﴿13﴾
و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»
سوره 91 — آیه 13
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿14﴾
ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!
سوره 91 — آیه 14
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿15﴾
و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!
سوره 91 — آیه 15