انصاریان
و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند،
آیتی
و چون نزد كسانشان بازمىگشتند، شادمانه بازمىگشتند.
بهرامپور
و وقتى به سوى كسان خويش باز مىگشتند [از ريشخند خود] شاد بودند
فولادوند
و هنگامى كه نزد خانواده[هاى] خود بازمىگشتند، به شوخطبعى مىپرداختند.
الهی قمشهای
و چون به سوی کسان خود باز میگشتند به سخن مزاح و فکاهی (به نکوهش نماز و طاعت مؤمنان) با هم تفریح میکردند.
خرمشاهی
و چون به سوى خانوادهشان باز مىگشتند، ريشخند كنان باز مىگشتند
معزی
و هر گاه بازمیگشتند بسوی خاندان خویش بازمیگشتند لبخندزنان
مجتبوی
و چون به سوى كسان خويش بازمىگشتند شادان و نازان- از ريشخندى كه كردهاند- بازمىگشتند
صادقی
و هنگامی که نزد خانواده(های) خود باز میگشتند، به شوخطبعی میپرداختند.
شاکر (انگلیسی)
And when they returned to their own followers they returned exulting.