انصاریان
[زنده کردن مردگان برای ما دشوار نیست] فرمان ما درباره چیزی چون [به وجود آمدنش را] اراده کنیم، فقط این است که به آن می گوییم: باش، پس [بی درنگ] موجود می شود.
آیتی
فرمان ما به هر چيزى كه ارادهاش را بكنيم، اين است كه مىگوييم؛ موجود شو؛ و موجود مىشود.
بهرامپور
همانا سخن ما به چيزى كه آن را خواسته باشيم اين است كه به آن بگوييم: باش، پس مىباشد
فولادوند
ما وقتى چيزى را اراده كنيم، همين قدر به آن مىگوييم: «باش»، بىدرنگ موجود مىشود.
الهی قمشهای
ما به امر نافذ خود هر چه را اراده کنیم همین که گوییم موجود باش، همان لحظه موجود خواهد شد.
خرمشاهی
سخن ما درباره چيزى كه ارادهاش را كردهايم فقط اين است كه به آن مىگوييم موجود شو، و بىدرنگ موجود مىشود
معزی
نیست گفتار ما برای چیزی گاهی که بخواهیمش جز آنکه گوئیمش بشو پس میشود
مجتبوی
همانا گفتار ما براى چيزى- چون [پديد آمدن] آن را بخواهيم- اين است كه آن را مىگوييم: باش، پس مىباشد.
صادقی
ما وقتی چیزی را اراده کنیم تنها بدان میگوییم: «شو»، پس (بیدرنگ) میشود.
شاکر (انگلیسی)
Our word for a thing when We intend it, is only that We say to it, Be, and it is.