انصاریان
[اینان] پیش از این [که در دنیا می زیستند] به حق کافر شدند، و ناآگاهانه و دور از معرفت و علم [درباره حق به عنوان اینکه شعر، جادو، افسانه خرافی و دورغ ساختگی است] سخن پراکنی می کردند.
آیتی
پيش از اين به او كافر شده بودند و به گمان خويش به او تهمت مىزدند.
بهرامپور
و حال آن كه پيش از اين منكر آن شدند، و از جايى دور به ناديدنى، تير انكار مىافكندند
فولادوند
و حال آنكه پيش از اين منكر او شدند، و از جايى دور، به ناديده [تير تهمت] مىافكندند.
الهی قمشهای
در صورتی که آنها پیش از این به حق کافر بودند و از جایی دور (از مقام علم و یقین) نسبت ناروا (ی جنون و سحر و کذب به رسول حق) میدادند.
خرمشاهی
و پيشتر هم به آن انكار ورزيده بودند، و از دور دستها، تيرى در تاريكى مىاندازند
معزی
حالی که کفر ورزیدند بدان از پیش و میافکنند به ناپیدا از جایگاهی دور
مجتبوی
و حال آنكه پيش از اين به آن كافر شدند، و از جايگاهى دور- در دنيا- به ناديده- از روى جهل و گمان- سخن مىپراكندند.
صادقی
حال آنکه از پیش همواره منکر آن شدند و از جایی دور، به غیب (تیر تهمت به تاریکی) میافکنند.
شاکر (انگلیسی)
And they disbelieved in it before, and they utter conjectures with regard to the unseen from a distant place.