انصاریان
تا مردمی را بیم دهی که پدرانشان را بیم نداده اند و به این علت [از حقایق] بی خبرند.
آیتی
تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و در بى خبرى بودند.
بهرامپور
تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و از اين رو ناآگاهند
فولادوند
تا قومى را كه پدرانشان بيمداده نشدند و در غفلت ماندند، بيم دهى.
الهی قمشهای
تا قومی که پدرانشان به کتب آسمانی پیشین بیم داده (و وعظ و اندرز) شدند تو هم خود آنها را (به این قرآن) بیم دهی (و از قهر حق بترسانی) که ایشان سخت غافلند.
خرمشاهی
تا قومى را كه پدرانشان هشدار نيافته بودند، و خود غافلند، هشدار دهى
معزی
تا بیم دهی قومی را که بیمداده نشدند پدران ایشان پس آنانند ناآگاهان
مجتبوی
تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدهاند، از اينرو ناآگاهند.
صادقی
تا قومی را هشدار دهی که پدرانشان هشدار داده نشدند. پس آنان (همچنان) در (ژرفای) غفلتند.
شاکر (انگلیسی)
That you may warn a people whose fathers were not warned, so they are heedless.