انصاریان
و اگر بخواهیم [در همین دنیا] دیدگانشان را محو می کنیم، پس به [سوی همان] راه [گمراهی] بر یکدیگر پیشی می گیرند؛ نهایتاً چگونه و کجا می توانند [صراط مستقیم را] ببینند؟
آیتی
اگر بخواهيم، چشمانشان را محو مىكنيم. پس شتابان آهنگ راه كنند. اما كجا را توانند ديد؟
بهرامپور
و اگر مىخواستيم، بىترديد چشمانشان را محو مىكرديم، پس [با چشم بسته] در راه [نجات] بر هم سبقت مىجستند، ولى كجا را مىديدند
فولادوند
و اگر بخواهيم، هر آينه فروغ از ديدگانشان مىگيريم تا در راه [كج] بر هم پيشى جويند؛ ولى [راه راست را] از كجا مىتوانند ببينند؟
الهی قمشهای
و اگر ما بخواهیم، دیدههایشان را (به گمراهی) محو و نابینا کنیم تا چون به راه سبقت گیرند کجا (با کوری و گمراهی) بصیرت یابند؟
خرمشاهی
و اگر خواهيم ديدگانشان را نابينا سازيم، آنگاه به سوى راه [/صراط] بشتابند، اما چگونه بنگرند
معزی
و اگر میخواستیم میگرفتیم دیدگان ایشان را پس سبقت گرفتند بسوی راه ولی کجا بینند
مجتبوی
و اگر خواهيم هر آينه ديدگانشان را محو و ناپديد- نابينا- كنيم آنگاه به سوى راه پيشى گيرند، ولى كجا و چگونه مىبينند؟
صادقی
و اگر بخواهیم، همانا بر (چشمها)شان مُهر (نابینایی) میزنیم. پس در آن راه راست (بهشت) بر هم پیشی جویند؛ پس (راه راست را) کی و کجا میتوانند ببینند؟
شاکر (انگلیسی)
And if We please We would certainly put out their eyes, then they would run about groping for the way, but how should they see?