انصاریان
پس به هنگام طلوع آفتاب، صدایی [مرگبار و وحشتناک و غرّشی سهمگین] آنان را فرا گرفت.
آیتی
چون صبح طالع شد آنان را صيحه فروگرفت.
بهرامپور
پس به هنگام طلوع آفتاب [صيحهى مرگبار] آنها را فرا گرفت
فولادوند
پس به هنگام طلوع آفتاب، فرياد [مرگبار] آنان را فرو گرفت.
الهی قمشهای
باری، قوم لوط هنگام طلوع آفتاب به صیحه آسمانی همه هلاک شدند.
خرمشاهی
آنگاه هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت
معزی
پس بگرفتشان خروش حالی که خورشید بود تابنده بر ایشان
مجتبوی
پس هنگام برآمدن آفتاب بانگ هولناك كشنده بگرفتشان
صادقی
پس صبحگاهان، فریاد (مرگبار) آنان را فرا گرفت.
شاکر (انگلیسی)
So the rumbling overtook them (while) entering upon the time of sunrise;