انصاریان
پس چون [به باغ رسیدند و آن را نابود] دیدند، گفتند: یقیناً ما گمراه بوده ایم [که چنان تصمیم خلاف حقّی درباره مستمندان و تهیدستان گرفتیم.]
آیتی
چون بستانهاى خود را ديدند گفتند: راه را گم كردهايم.
بهرامپور
پس همين كه آن [باغ سوخته] را ديدند گفتند: محققا ما راه گم كردهايم
فولادوند
و چون [باغ] را ديدند، گفتند: «قطعاً ما راه گم كردهايم.
الهی قمشهای
چون باغ را به آن حال دیدند با خود گفتند: (باغ ما نه اینست) ما یقین راه را گم کردهایم؟
خرمشاهی
و چون آن [باغ سياهسوخته] را ديدند [جا خوردند و] گفتند ما گم گشتهايم
معزی
تا هنگامی که دیدندش گفتند همانا مائیم گمراهان
مجتبوی
پس چون آن را ديدند- خشك و سوخته- گفتند: هر آينه ما گمراهيم- اين باغ ما نيست-.
صادقی
پس چون آنان را دیدند گفتند: «همواره ما همی (از) گمراهانیم.»
شاکر (انگلیسی)
But when they saw it, they said: Most surely we have gone astray