انصاریان
و [احسانت را بر دیگران] در حالی که [آن را] بزرگ و فراوان بینی، منت مگذار،
آیتی
و چيزى مده كه بيش از آن چشم داشته باشى.
بهرامپور
و [براى احسانت] منّت نگذار و آن را زياد مشمار
فولادوند
و منّت مگذار و فزونى مطلب.
الهی قمشهای
و بر هر که احسان کنی ابدا منّت مگذار و عوض افزون مخواه.
خرمشاهی
و بخششى مكن كه پاداش [و پاسخ] بزرگتريابى
معزی
و منّت منه که فزونی جوئی
مجتبوی
و چيزى به كسى مده كه بيشتر بستانى- يا منّت مَنِه كه كارت را بزرگ شمارى يا فزونى جويى-
صادقی
و منت مگذار در حالی که فزونیطلب و برتریجویی.
شاکر (انگلیسی)
And bestow not favors that you may receive again with increase,